Η οστεοχόνδρωση είναι η πιο κοινή ασθένεια από όλες τις παθήσεις της σπονδυλικής στήλης. Δεδομένου ότι η οστεοχόνδρωση είναι άμεσα μια δυστροφική-εκφυλιστική βλάβη των δίσκων που βρίσκονται μεταξύ των σπονδύλων, ως συνέπεια, αυτό οδηγεί σε μη αναστρέψιμη αλλαγή στη δομή τους, καθώς και στο σχήμα των ίδιων των δίσκων που αποτελούν τη θωρακική σπονδυλική στήλη.
Καθώς ο άνθρωπος γερνάει, αυτές οι αλλαγές στη σπονδυλική του στήλη αναπτύσσονται όλο και περισσότερο, και στην ηλικία περίπου των 40-45 ετών, σχεδόν όλοι υποφέρουν από οστεοχόνδρωση της σπονδυλικής στήλης. Η ίδια η οστεοχόνδρωση της θωρακικής σπονδυλικής στήλης αναπτύσσεται πολύ λιγότερο συχνά από, για παράδειγμα, την οσφυϊκή ή αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης, καθώς οι σπόνδυλοι σε αυτήν είναι πολύ λιγότερο κινητικοί από ό,τι σε άλλες σπονδυλικές ζώνες. Επιπλέον, η περιοχή της πλάτης στην περιοχή του θώρακα έχει έναν πιο ανεπτυγμένο κορσέ μυών, που υποστηρίζει τη σπονδυλική στήλη στη θωρακική περιοχή πολύ καλύτερα από ό,τι σε άλλες.
Τι είναι αυτή η θωρακική οστεοχόνδρωση;
Θωρακική οστεοχόνδρωση αντιπροσωπεύει άμεσα έναν διαχωρισμό των δίσκων μεταξύ των σπονδύλων με ταυτόχρονη μείωση του πάχους τους και, κατά συνέπεια, επακόλουθο τσίμπημα των νευρικών απολήξεων που βρίσκονται στη μεσοπλεύρια ζώνη του ανθρώπινου θώρακα.
Ωστόσο, σημειώνουμε για άλλη μια φορά ότι λόγω του ότι η φυσιολογική στερέωση από τα πλευρά στον άνθρωπο είναι αρκετά άκαμπτη, το τμήμα της σπονδυλικής στήλης στην περιοχή του θώρακα είναι το λιγότερο ευαίσθητο στην οστεοχόνδρωση. Είναι η θωρακική οστεοχόνδρωση που είναι ένα σπάνιο φαινόμενο σε σχέση, για παράδειγμα, με την αυχενική ή οσφυϊκή οστεοχόνδρωση.
Συνήθως, με την οστεοχόνδρωση της θωρακικής σπονδυλικής στήλης, οι δίσκοι μεταξύ των σπονδύλων της θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, που περιλαμβάνει δώδεκα θωρακικούς σπονδύλους, εμπλέκονται στη διαδικασία της παθολογίας. Αλλά πιο συχνά, με την οστεοχόνδρωση της θωρακικής περιοχής, συμβαίνουν παθολογικές αλλαγές στους άνω θωρακικούς σπονδύλους. Υπάρχουν αρκετοί βαθμοί βλάβης της θωρακικής οστεοχόνδρωσης και παρακάτω θα τους δούμε αναλυτικότερα.
Προδιαθεσικοί παράγοντες για την ανάπτυξη θωρακικής οστεοχόνδρωσης
Η σύγχρονη επιστήμη δεν έχει ακόμη τεκμηριώσει πλήρως τα ακριβή αίτια της θωρακικής οστεοχόνδρωσης. Επί του παρόντος, είναι σύνηθες στην ιατρική να προσδιορίζονται οι ακόλουθοι προδιαθεσικοί παράγοντες, ή οι λεγόμενοι παράγοντες κινδύνου, λόγω των οποίων εμφανίζεται η οστεοχόνδρωση της θωρακικής περιοχής στη σπονδυλική στήλη:
- κληρονομική προδιάθεση;
- υπερβολική σωματική δραστηριότητα σε αυτό το τμήμα της σπονδυλικής στήλης.
- τραυματισμοί της σπονδυλικής στήλης, όπως πτώσεις ή μώλωπες στη θωρακική περιοχή.
- αλλαγές που συμβαίνουν με την ηλικία στους μεσοσπονδύλιους δίσκους και οδηγούν σε μείωση της ενυδάτωσης στους ιστούς των δίσκων.
- διαταραχές της παροχής αίματος στην περιοχή του θώρακα.
Αιτίες που συμβάλλουν στη νόσο της θωρακικής οστεοχόνδρωσης
Σε μεγάλο βαθμό, η ανάπτυξη της νόσου της οστεοχονδρωσίας γενικά προωθείται από σωματική αδράνεια, δηλαδή έλλειψη μυϊκών φορτίων, που οδηγεί σε εξασθένηση των λειτουργιών του μυϊκού κορσέ και, κατά συνέπεια, σε αυξημένα φορτία στους μεσοσπονδύλιους δίσκους και τους συνδέσμους.
Πρόσθετοι λόγοι για την ανάπτυξη θωρακικής οστεοχόνδρωσης είναι:
- υποθερμία του σώματος?
- παρουσία χρόνιων αγχωτικών καταστάσεων.
- προηγούμενες λοιμώξεις?
- δύσκολες φυσικές συνθήκες εργασίας ·
- ορμονικές διαταραχές που έχουν προκύψει στο σώμα.
- διαταραχή της μεταβολικής διαδικασίας στο σώμα.
- η παρουσία συγγενών ελαττωμάτων της σπονδυλικής στήλης, δηλαδή της θωρακικής περιοχής της.
Ως αποτέλεσμα της έκθεσης σε έναν συνδυασμό αυτών των παραγόντων, ή μερικές φορές ακόμη και σε έναν, αναπτύσσονται δυστροφικές-εκφυλιστικές μη αναστρέψιμες διεργασίες στους δίσκους μεταξύ των σπονδύλων με την πάροδο του χρόνου:
- ο pulposus πυρήνας του μεσοσπονδύλιου δίσκου αρχίζει σταδιακά να χάνει το υγρό που εκκρίνει για να παρέχει μια λιπαντική λειτουργία, η οποία τελικά μειώνει σημαντικά τη λειτουργία απορρόφησης κραδασμών αυτού του δίσκου.
- Λόγω του αυξημένου φορτίου σε αυτό, ο ίδιος ο ινώδης δακτύλιος των σπονδύλων γίνεται πιο ευάλωτος, γεγονός που με τη σειρά του οδηγεί στη σταδιακή καταστροφή του.
Συμπτώματα και σημεία θωρακικής οστεοχόνδρωσης της σπονδυλικής στήλης
Τα κλινικά συμπτώματα της θωρακικής οστεοχονδρωσίας εξαρτώνται πλήρως από τους ακόλουθους παράγοντες:
- ηλικία του ασθενούς·
- βαθμός βλάβης από την ασθένεια ·
- στάδια οστεοχόνδρωσης της θωρακικής σπονδυλικής στήλης: ύφεση ή έξαρση.
Τα κύρια σημεία της οστεοχόνδρωσης της θωρακικής περιοχής είναι:
- πόνος στο στήθος στην περιοχή της σπονδυλικής στήλης, το λεγόμενο dorsago.
- επώδυνη βλάβη στις νευρικές απολήξεις του νωτιαίου μυελού - ριζοπάθεια.
- κοιλιακό σύνδρομο?
- καρδιακό σύνδρομο ή αλλαγές στον καρδιακό μυ, με χαρακτηριστικό πόνο που επιμένει ακόμη και υπό την επίδραση της τρινιτρογλυκερίνης.
- πνευμονικό σύνδρομο, με τη μορφή συμφόρησης στους πνεύμονες με σημεία υποξίας, δηλαδή ασφυξίας.
Δεν παρατηρείται αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος σε ασθενή με θωρακική οστεοχόνδρωση, η οποία είναι επίσης άμεσο διαφορικό διαγνωστικό σημάδι. Η ραχιαία περιοχή του θώρακα, ως ένα από τα κύρια συμπτώματα της οστεοχονδρωσίας, υποδηλώνει την εμφάνιση ρωγμών στον ινώδη δακτύλιο και παραμόρφωση του πολφικού πυρήνα. Κατά την ψηλάφηση, ο πόνος σε αυτή την περιοχή του θώρακα εντείνεται μόνο και τα συμπτώματα αυξάνονται.
Επιπλέον, χαρακτηριστικά συμπτώματα της θωρακικής οστεοχόνδρωσης με συμπιεστική μυελοπάθεια, δηλαδή παραμόρφωση των νευρικών απολήξεων, είναι:
- αίσθηση "καρφίτσες και βελόνες" - παραισθησία.
- Ο πόνος κατά μήκος του συμπιεσμένου νεύρου είναι ένα κοινό σύμπτωμα.
- μειωμένη ευαισθησία στη θερμοκρασία και την αφή.
- Η διαταραχή της κινητικής λειτουργίας της σπονδυλικής στήλης είναι επίσης ένα από τα χαρακτηριστικά συμπτώματα.
Εάν ανακαλύψετε τέτοια συμπτώματα, πρέπει να συμβουλευτείτε έναν ειδικό. Η εμφάνιση συμπτωμάτων σε συνδυασμό και η έντασή τους είναι ιδιαίτερα επικίνδυνες. Ταυτόχρονα, είναι ακατάλληλη η αντιμετώπιση των συμπτωμάτων χωρίς την εκρίζωση των αιτιών και των παραγόντων της νόσου.
Βαθμός νόσου με θωρακική οστεοχόνδρωση
Κάθε βαθμός της νόσου με θωρακική οστεοχόνδρωση χαρακτηρίζεται από τη δική της παθολογία, η οποία έχει μόνο τα δικά της κλινικά σημεία. Η σύγχρονη ιατρική διακρίνει τέσσερις βαθμούς οστεοχόνδρωσης της θωρακικής περιοχής (ομοίως - οσφυϊκή και αυχενική οστεοχόνδρωση) και, κατά συνέπεια, τέσσερις περιόδους ανάπτυξής της. Ας τους ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά.
Πρώτος βαθμός που χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι εμφανίζονται ρωγμές στο εσωτερικό του ινώδους δακτυλίου, στον οποίο στη συνέχεια διεισδύει ο πολφικός πυρήνας. Αυτή η περίοδος ανάπτυξης της νόσου της θωρακικής οστεοχόνδρωσης χαρακτηρίζεται από τα ακόλουθα σημεία:
- η εμφάνιση πόνου στη σπονδυλική στήλη που δεν εκτείνεται πέρα από τον εντοπισμό της βλάβης.
- Αυτοί οι πόνοι μπορεί να είναι είτε σταθεροί είτε να εκφράζονται ως οσφυϊκή μοίρα.
- Μπορεί να εμφανιστεί σπασμωδική σύσπαση των μυών στη θωρακική περιοχή, συνοδευόμενη από πόνο στην καρδιακή περιοχή.
Δεύτερος βαθμός Η ανάπτυξη της θωρακικής οστεοχονδρωσίας χαρακτηρίζεται από την παθολογική εμφάνιση αυξημένης μεσοσπονδυλικής κινητικότητας με τις ακόλουθες κλινικές εκδηλώσεις:
- εμφανίζονται υπεξάρματα στη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης.
- ο πόνος εντείνεται κατά τη διάρκεια της κίνησης.
- Η ενόχληση εμφανίζεται όταν η θέση διατηρείται για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Τρίτου βαθμού που χαρακτηρίζεται από ρήξη του ινώδους δακτυλίου και έξοδο του πολφικού πυρήνα πέρα από τα όριά του. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου της νόσου με οστεοχονδρωσία της θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, αρχίζουν να εμφανίζονται μεσοσπονδυλικές κήλες, τα κλινικά σημεία των οποίων είναι αρκετά σοβαρά. Δηλαδή - νευροαγγειακό, μυοτονωτικό και αντανακλαστικό-δυστροφικό.
Εκτός από τα παραπάνω, ο τρίτος βαθμός οστεοχονδρωσίας της θωρακικής περιοχής χαρακτηρίζεται από αλλαγή στις ακόλουθες καταστάσεις της σπονδυλικής στήλης:
- αδύναμη στερέωση της σπονδυλικής στήλης.
- περιορισμένη κινητικότητα της σπονδυλικής περιοχής, που εκδηλώνεται με τη μορφή κύφωσης ή σκολίωσης.
Τέταρτο βαθμό – η δυστροφική-εκφυλιστική διαδικασία επηρεάζει όλες τις δομές που περιβάλλουν τη σπονδυλική στήλη. Σε αυτή την παθολογική διαδικασία εμπλέκονται οι κίτρινοι, οι ενδιάμεσοι και άλλοι σύνδεσμοι και εμφανίζεται ίνωση στις δομές που περιβάλλουν τη σπονδυλική στήλη. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου της νόσου με θωρακική οστεοχόνδρωση, παρατηρείται κλινικά μια λεγόμενη κατάσταση ύφεσης.
Επιπλοκές
Με περαιτέρω εξέλιξη της νόσου με θωρακική οστεοχόνδρωση, μπορεί να αναπτυχθούν σχετικές επιπλοκές:
- φλεγμονή των νευρικών απολήξεων του νωτιαίου μυελού.
- η εμφάνιση μεσοσπονδύλιων κηλών.
- ανάπτυξη βλαστικής-αγγειακής δυστονίας.
- ανάπτυξη της κήλης του Schmorl.
- ασθένεια με σπονδυλαρθρίτιδα.
- παθολογική ανάπτυξη οστικών αυξήσεων - οστεόφυτα.
- σημαντική μείωση του σπονδυλικού σωλήνα.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η σοβαρότητα των επιπλοκών που προκύπτουν από τη θωρακική οστεοχόνδρωση εξαρτάται πλήρως από τον ρυθμό προόδου της διαδικασίας της νόσου και, φυσικά, από την αποτελεσματικότητα των μεθόδων θεραπείας για την οστεοχόνδρωση της θωρακικής σπονδυλικής στήλης.
Διαγνωστικά και μέθοδοι
Στην πράξη, χρησιμοποιούνται διάφορες μέθοδοι για τη διάγνωση της θωρακικής οστεοχόνδρωσης. Από αυτές, η πιο συνηθισμένη είναι η ακτινογραφία, τα αποτελέσματα της οποίας είναι αρκετά κατατοπιστικά. Τα σημεία της θωρακικής οστεοχόνδρωσης που εντοπίστηκαν σε αυτή τη μελέτη είναι τα ακόλουθα:
- τα περιγράμματα των δίσκων μεταξύ των σπονδύλων διαταράσσονται.
- οι άκρες των πλακών καλύμματος έχουν αποκτήσει κυματιστό χαρακτήρα.
- Οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι έχουν αλλάξει το σχήμα τους.
- εμφανίστηκαν οστεόφυτα - παθολογικές αναπτύξεις οστών στη σπονδυλική στήλη.
- οι διεργασίες μη κινήματος των σπονδύλων έχουν αυξηθεί και οξύνονται.
- τα σώματα των θωρακικών σπονδύλων έχουν αλλάξει το φυσιολογικό τους σχήμα.
- το ύψος των δίσκων μεταξύ των σπονδύλων έχει μειωθεί σημαντικά.
- κήλη δίσκου που σχηματίζεται μεταξύ των σπονδύλων.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, μια μέθοδος διάγνωσης της θωρακικής οστεοχόνδρωσης της σπονδυλικής στήλης εφαρμόζεται μέσω μιας μελέτης αντίθεσης ακτίνων Χ, η οποία καθορίζει τα ακόλουθα σημεία αυτής της νόσου:
- σε περίπτωση προχωρημένης παθολογίας, το σκιαγραφικό γεμίζει πλήρως τον δίσκο μεταξύ των σπονδύλων.
- με τη βοήθεια ενός παράγοντα αντίθεσης, τα περιγράμματα του pulposus πυρήνα είναι ορατά, τα οποία είναι άνισα στη φύση.
- Όταν ο μεσοσπονδύλιος δίσκος καταστρέφεται, το σκιαγραφικό διεισδύει σε μεγάλο βαθμό πέρα από τα όριά του, μέχρι να διεισδύσει στον σπονδυλικό σωλήνα.
Μόνο η σωστή διάγνωση σάς επιτρέπει να καθορίσετε τη σωστή θεραπεία.
Θεραπεία της οστεοχονδρωσίας
Η θεραπεία της θωρακικής οστεοχονδρωσίας είναι δυνατή χρησιμοποιώντας μία από τις ακόλουθες μεθόδους, που χρησιμοποιούνται λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα της διάγνωσης της θωρακικής οστεοχόνδρωσης, και συγκεκριμένα:
- συντηρητική-παραδοσιακή θεραπεία της σπονδυλικής στήλης.
- θεραπεία της θωρακικής οστεοχονδρωσίας με χρήση έλξης.
- χειρουργική επέμβαση.
Η θεραπεία της θωρακικής οστεοχόνδρωσης, που ονομάζεται συντηρητική, είναι πολύπλοκη για τη θεραπεία οποιουδήποτε τύπου οστεοχόνδρωσης: φάρμακα, φυσιοθεραπεία, θεραπεία άσκησης. Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα στοχεύουν στην ανακούφιση του πόνου στη σπονδυλική στήλη, η οποία είναι γνωστή για τη θωρακική οστεοχόνδρωση. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι αυτά τα φάρμακα εξαλείφουν πολύ καλά τις φλεγμονώδεις διεργασίες, καθώς και το οίδημα που εμφανίζεται, συμβάλλοντας στη μείωση της διαδικασίας συμπίεσης των νευρικών ριζών. Σε πιο περίπλοκες περιπτώσεις θωρακικής οστεοχονδρωσίας, ο θεράπων ιατρός μπορεί επιπλέον να συνταγογραφήσει μια σειρά από φάρμακα, για παράδειγμα, ορισμένα ισχυρά παυσίπονα και μυοχαλαρωτικά που εμποδίζουν την εμφάνιση μυϊκών σπασμών.
Όταν ο πόνος υποχωρήσει ή έχει αντιμετωπιστεί, δηλαδή κατά τη διάρκεια της ύφεσης, συνταγογραφείται φυσικοθεραπευτική αγωγή, καθώς και θεραπεία άσκησης και μασάζ. Όλα αυτά είναι σημαντικά συστατικά της σύνθετης θεραπείας. Ένα από τα κύρια φυσικοθεραπευτικά μέσα αντιμετώπισης και πρόληψης της νόσου είναι η παλμική μαγνητική θεραπεία μέσω ειδικών θεραπευτικών συσκευών για κλινική και οικιακή χρήση.
Μόνο η μαγνητική θεραπεία με ειδικές παραμέτρους εγκρίνεται για χρήση κατά τη διάρκεια παροξύνσεων. υπάρχουν θεραπευτικές συσκευές για την καταπολέμηση του οξέος και του χρόνιου πόνου. Αυτό το σύστημα είναι επίσης κατάλληλο για τη θεραπεία της οσφυοϊερής και της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης.
Εκτός από τα παραπάνω, η θεραπεία έλξης μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί με επιτυχία για τη θεραπεία της θωρακικής οστεοχόνδρωσης, δηλαδή τη θεραπεία της θωρακικής οστεοχόνδρωσης μέσω ειδικής έλξης. Με αυτή τη μέθοδο, οι παρασπονδύλιοι μύες, ιστοί και σύνδεσμοι υποβάλλονται σε έλξη, η οποία οδηγεί σε αύξηση της μεσοσπονδυλικής απόστασης. Ακόμη και ενάμιση χιλιοστό θα είναι αρκετό για να μειώσει το πρήξιμο, να εξαλείψει τη συμπίεση και επίσης να ανακουφίσει την ένταση στους μύες που βρίσκονται δίπλα στη σπονδυλική στήλη. Σε κάθε περίπτωση, η βασική αρχή της συντηρητικής θεραπείας είναι η πολυπλοκότητά της. Η θεραπεία θα πρέπει να διεξάγεται για μεγάλο χρονικό διάστημα και τακτικά, αυτός είναι ο μόνος τρόπος να ελπίζουμε για αποτελέσματα.
Αλλά η χειρουργική επέμβαση ως είδος θεραπείας για την οστεοχόνδρωση συνιστάται μόνο όταν οι παραπάνω μέθοδοι θεραπείας της θωρακικής οστεοχόνδρωσης δεν δίνουν το επιθυμητό αποτέλεσμα.